دادستان شهید، علی اکبر حسین زاده

گاهی اوقات وقتی در موردی شهیدی میشنیدم که چنین اوصاف داشت و فلان کار را می کرد با خودم احساس می کردم که درسته آدم خوبی بوده اما دیگه برخی موارد غلو کردنه، اما وقتی با شهید زندگی کنی می فهمی خیلی از چیزهایی که میگن شاید کمتر از اون چیزیه که حق مطلب رو ادا کنه. من مدتی قریب به ۵ سال همکار و همسایه دادستان شهرستان اسفراین، شهید حسین زاده بودم و خداوند را شاهد می گیرم که قصد ندارم اضافه گویی کنم و چیزی که نبوده را بگویم. او اکثر اوقات بسیار زودتر از همکاران در محل خدمت حاضر بود و خدمتش محدود به زمان موظفی اداری نبود. زمانی که رئیس بخش صفی آباد بود گاهی حتی بعد از نماز صبح صدای روشن شدن ماشین ایشان می آمد که به همراه دادرس، به محل کار می رفتند. عموما و اکثر اوقات لبخند بر لب داشت. بعد از انتساب به عنوان دادستان شهرستان اسفراین، انگیزه دیگری میان همکاران قضایی شکل گرفت. رابطه صمیمی با همه همکاران اداری و قضایی و مردم ویژگی این مرد بود. گرچه صحبت کردن و نقد کردن دیگران تا حدودی بین مردم و قضات مرسوم است اما بنده به یاد ندارم از همکاری غیبت کند یا بد گویی کند بلکه بیشتر وقتش مشغول کارهای عام المنفعه بود. در جلسات مشترک به ویژه نشست های قضایی جز ادب در کلام و صحبت کردن از ایشان ندیدم. به معنای واقعی مدعی العموم بود و دنبال راه اندازی گره های شهرستان بود. نمیخوام نوشته ام را طولانی کنم که خداوند خود شاهد است این مرد چقدر بزرگ بود. آخرین تماس بنده با ایشان مربوط روز قبل از شهادت ایشان بود که عرضی داشتم پیامی به این مضمون برایش ارسال کردم و بلافاصله تماس گرفت و اطمینان داد که پیگیری می کند… و سرانجام بر خلاف آنچه مرسوم است که مدیران در این سطح با تلفن دستورات را به همکاران انتظامی میدهند، شخصا در محل تجمعات حاضر بود و در میدان خدمت، به دست اغتشاشگران، به همراه چند تن از ماموران خدوم انتظامی به فیض شهادت رسید. امیدوارم خداوند به همین بهانه همسایه بودن در این دنیا، من را هم در آخرت قرین و همسایه این شهید قرار دهد.